Edith Wharton-Patience

Patience
Patience and I have traveled hand in hand
So many days that I have grown to trace
The lines of sad, sweet beauty in her face,
And all its veiled depths to understand.

Not beautiful is she to eyes profane;
Silent and unrevealed her holy charms;
But, like a mother's, her serene, strong arms
Uphold my footsteps on the path of pain.

I long to cry, -- her soft voice whispers, "Nay!"
I seek to fly, but she restrains my feet;
In wisdom stern, yet in compassion sweet,
She guides my helpless wanderings, day by day.

O my Beloved, life's golden visions fade,
And one by one life's phantom joys depart;
They leave a sudden darkness in the heart,
And patience fills their empty place instead.

Nie masz uprawnień do komentowania

JezykiObce.pl

Prezenty językowe do 30% taniej!

Multikurs.pl

Zaloguj się lub zarejestruj aby skorzystać ze wszystkich funkcji portalu.

Czytelnia - treści losowe

Subskrybcje

Zapisz się do subskrypcji aby codziennie otrzymywać wiadomości i uczyć się słowek
captcha 
Główna Czytelnia Wiersze Edith Wharton-Patience
Loading ...